Bonjour,

Je tombe sur un très beau texte qui est dans le fond des papyri oxyrhynchus
sous le n°15.1795 avec le titre "Anonymi aulodia", "chanson avec
accompagnement de flûte d'un auteur anonyme".

J'ai quelques problèmes de scansion, de texte, de corrections Ã*** apporter, et
le sens d'un ou deux passages me laissent dubitatif. Il y a sept refrains
composés de 4 hexamètres.
Je ferai donc sept envois avec mes questions. Je mets le texte brut tel que
je l'ai en fin de message.

Merci d'avance de vos suggestions et de vos lumières.

Bonnes vacances,
Le vieil Oncle.

Texte in extenso.

[Θ..................]
μηδ' ἀδικ<ε>ῖν ζήτει, μηδ', ἂν ἀδι[κῆι, π�]οσε�ίσηις·
φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[ῖ]σαι διαφ�ονε[ῖ]ν.
εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτε�ον ο� μεταμέληι.
αὔ[λ<ε>ι μοι].

Ἶδιες ἔα�, χειμῶνα, θέ�ος· ταῦτ' �στὶ διόλου·
ἥλιος α�τὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·
μὴ κοπία ζητεῖν, πόθεν ἥλιος ἢ πόθε[ν] ὕδω�,
ἀλλὰ π[ό]θεν τ[ὸ] μύ�ον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγο�άσηις.
αὔλ<ε>ι μο[ι].

Κ�ήνας α�το�ύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τ�<ε>ῖς ἤθελον ἔχειν,
πέντε γαλακτο�ύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύ�ου,
καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τ�<ε>ῖς χιονίνων.
παῖδα κατὰ κ�ήνην καὶ πα�θένον ἤθελον ἔχειν.
αὔλ<ε>ι μο[ι].

Λύδιος α�λὸς �μοί, τὰ δὲ Λύδια παίγματα λύ�ας,
κα[ὶ] Φ�ύγ[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ ταύ�εα τύμπανα πονεῖ·
ταῦτα ζῶν αἶσαί τ' ἔ�<α>μαι, καὶ, ὅταν ἀποθάνω,
α�λὸν ὑπὲ� κεφαλῆς θέτε μοι, πα�ὰ ποσ<σ>ὶ δὲ λύ�<α>[ν].
αὔλ<ε>ι μοι.

Μέτ�α τί[ς] ἀν πλούτου, <τίς> ἀνεύ�ατο μέτ�α πενίας,
ἢ τίς �ν ἀνθ�ώποις χ�υσοῦ πάλιν εὕ�ατο μέτ�ον;
νῦν γὰ� � χ�ήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χ�ήματα θέλει,
πλούσιος ὢν δ' � τάλας βασανίσ[δ]εται ὥσπε� � πένης.
αὔλ[<ε>ι μοι].

�εκ�ὸν �άν ποθ' ἴδηις καὶ μνήματα κωφὰ πα�άγηις,
κοινὸν ἔσοπτ�ον ��ᾶι<ς>� � θανὼν οὕτως π�οσεδόκα.
� χ�ό[ν]ος �στὶ δάνος, τὸ ζῆν πικ�ός �σθ' � δανίσας,
κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέληι, κλαίων [ἀ]ποδίδοις.
αὔλ<ε>ι μοι.

Ξέ�ξης ἦν βασιλε[ὺ]ς � λέγων Διὶ πάντα με�ίσαι,
ὃς δυσ<ὶ> πηδαλ[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδω�.
Ὄλβι<ο>ς ἦν � Μίδας, τ�ὶς δ' ὄλβιος ἦν � [Κ]ινύ�[α]ς,
ἀλλὰ τίς εἰς Ἀΐδα ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;
αὔλ<ε>ι μοι.

Le 08/08/2008 22:37 , Oncle Fetide proposa ce qui suit :
> Bonjour,
>
> Je tombe sur un très beau texte qui est dans le fond des papyri
> oxyrhynchus sous le n°15.1795 avec le titre "Anonymi aulodia", "chanson
> avec accompagnement de flûte d'un auteur anonyme".
>
> J'ai quelques problèmes de scansion, de texte, de corrections Ã***
> apporter, et le sens d'un ou deux passages me laissent dubitatif. Il y a
> sept refrains composés de 4 hexamètres.
> Je ferai donc sept envois avec mes questions. Je mets le texte brut tel
> que je l'ai en fin de message.
>
> Merci d'avance de vos suggestions et de vos lumières.
>
> Bonnes vacances,
> Le vieil Oncle.
>
> Texte in extenso.

pas tant que ça: voir plus bas
>
> [Θ..................]
> μηδ' ἀδικ<ε>ῖν ζήτει, μηδ', ἂν ἀδι[κῆι, π�]οσε�ίσηις·
> φεῦγε φόνους καὶ φεῦγε μάχας, φ[ῖ]σαι διαφ�ονε[ῖ]ν.
> εἰς δ' ὀλίγον πονέσεις, καὶ δεύτε�ον ο� μεταμέληι.
> αὔ[λ<ε>ι μοι].
>
> Ἶδιες ἔα�, χειμῶνα, θέ�ος· ταῦτ' �στὶ διόλου·
> ἥλιος α�τὸς [ἔδυ], καὶ νὺξ τὰ τεταγμέν' ἀπέχει·
> μὴ κοπία ζητεῖν, πόθεν ἥλιος ἢ πόθε[ν] ὕδω�,
> ἀλλὰ π[ό]θεν τ[ὸ] μύ�ον καὶ τοὺς στεφάνου[ς] ἀγο�άσηις.
> αὔλ<ε>ι μο[ι].
>
> Κ�ήνας α�το�ύ[το]υς μέλ[ιτ]ος τ�<ε>ῖς ἤθελον ἔχειν,
> πέντε γαλακτο�ύτους, οἴνου δέκα, δ[ώδε]κα μύ�ου,
> καὶ δύο πηγαίων ὑδάτων, καὶ τ�<ε>ῖς χιονίνων.
> παῖδα κατὰ κ�ήνην καὶ πα�θένον ἤθελον ἔχειν.
> αὔλ<ε>ι μο[ι].
>
> Λύδιος α�λὸς �μοί, τὰ δὲ Λύδια παίγματα λύ�ας,
> κα[ὶ] Φ�ύγ[ιο]ς κάλαμος, τὰ δὲ ταύ�εα τύμπανα πονεῖ·
> ταῦτα ζῶν αἶσαί τ' ἔ�<α>μαι, καὶ, ὅταν ἀποθάνω,
> α�λὸν ὑπὲ� κεφαλῆς θέτε μοι, πα�ὰ ποσ<σ>ὶ δὲ λύ�<α>[ν].
> αὔλ<ε>ι μοι.
>
> Μέτ�α τί[ς] ἀν πλούτου, <τίς> ἀνεύ�ατο μέτ�α πενίας,
> ἢ τίς �ν ἀνθ�ώποις χ�υσοῦ πάλιν εὕ�ατο μέτ�ον;
> νῦν γὰ� � χ�ήματ' ἔχων ἔτι πλε[ί]ονα χ�ήματα θέλει,
> πλούσιος ὢν δ' � τάλας βασανίσ[δ]εται ὥσπε� � πένης.
> αὔλ[<ε>ι μοι].
>
> �εκ�ὸν �άν ποθ' ἴδηις καὶ μνήματα κωφὰ πα�άγηις,
> κοινὸν ἔσοπτ�ον ��ᾶι<ς>� � θανὼν οὕτως π�οσεδόκα.
> � χ�ό[ν]ος �στὶ δάνος, τὸ ζῆν πικ�ός �σθ' � δανίσας,
> κἂν τότ' ἀπαιτῆσαί σε θέληι, κλαίων [ἀ]ποδίδοις.
> αὔλ<ε>ι μοι.
>
> Ξέ�ξης ἦν βασιλε[ὺ]ς � λέγων Διὶ πάντα με�ίσαι,
> ὃς δυσ<ὶ> πηδαλ[ί]ο[ι]ς μόνος ἔσχισε Λήμνιον ὕδω�.
> Ὄλβι<ο>ς ἦν � Μίδας, τ�ὶς δ' ὄλβιος ἦν � [Κ]ινύ�[α]ς,

> ἀλλὰ τίς εἰς Ἀΐδα ὀβολοῦ πλέον ἤλυθεν ἔχων;
> αὔλ<ε>ι μοι.
>
>
>

les strophes commencent respectivement par les lettres
[Θ] Ι Κ Λ Μ � Ξ

On peut donc en déduire qu'il nous manque 17 strophes.

--
<http://users.otenet.gr/~sarbonne/actualite.html>

Amicalement. Chaeréphon

"Je ne crains rien, je n'espère rien, je suis libre".
<http://users.otenet.gr/~sarbonne/index.htm>